DAJUINRUPSEN ... PLOEG VAN HET STAD

Vrijdagavond ging Dajuinrupsen op zoek naar de 6de overwinning van het nog jonge seizoen.  Slachtoffer van dienst zou MVC Ansco worden.

In een vrij mat tot zelfs matig 1ste kwartier was het Ansco dat als eerste de neus even aan het venster kwam steken met een 2-tal mogelijkheden tot gevolg.  Beide pogingen werden echter goed gepareerd door de wederoptredende Ronald die voor de gelegenheid het bezoekende doel verdedigde.  Dajuinrupsen speelde veel te traag en onzorgvuldig maar halfweg deze spelperiode was het Sven die na een korte combinatie met Vincent de score kon openen : 0-1.  Meteen ook de stand waarmee beide ploegen het 2de kwart begonnen.

Tijdens dit kwartier viel er weinig te beleven.  Beide ploegen konden de tegenstander hun wil niet opleggen en slaagden er dan ook moeilijk in om gevaarlijke kansen te creeëren.  Ansco kon enkele keren dreigen met afstandschoten die na vier corners resulteerde in een strafcorner.  Echter werd het lobje niet goed ingekopt waardoor de score onveranderd bleef.

Na de wisseling van speelhelft kreeg de thuisploeg onmiddellijk 2 goede kansen die van dichtbij vakkundig de nek werden omgewrongen door de Ansco-spits.  De wedstrijd werd nu ook iets bitsiger omdat geen van beide ploegen reeds het verschil had kunnen maken.  De scheidsrechter besloot de viriliteit tot een minimum te beperken en toonde prompt aan Vincent een gele kaart na aanhoudend gemekker en enkele felle tussenkomsten.  Over halfweg kon Dajuinrupsen dan toch verder uitlopen nadat Vincent zonder pardon de 0-2 droog tegen de netten knalde.  Ansco liet zich van zijn kant niet onbetuigd en bleef het vanop afstand proberen.  Opnieuw verdienden zij hiermee een strafcorner.  Een kans die deze keer niet onbenut werd gelaten en waarmee ze hun achterstand verkleinden tot 1-2.

Het laatste kwartier zou de analen ingaan als de Vincent-show.  Na enkele minuten loste Vincent vanop de linkerzijkant een zondagschot op doel dat pardoes in de hoek verdween : 1-3.  Kort daarna rondde hij een vlijmscherpe counter van Dajuinrupsen verrassend goed af : 1-4.  En als kers op de taart maakte hij er in de slotminuten nog vanop eigen helft 1-5 van.  Het slotakkoord werd gezet door Ansco dat hun 3de strafcorner van de wedstrijd mocht nemen en zo de 2-5 eindstand op het bord kon zetten.

Al bij al geen grootse prestatie van Dajuinrupsen die wel de 3 punten mee naar huis namen en zo in het spoor van de leiders blijven.

Nadien haastte onze man ter plaatse zich naar de cafetaria alwaar Herman Brusselmans boven een dampend hete thee-citroen zijn relaas van de wedstrijd gaf.  “Eerst en vooral wil ik zeggen dat ik dien thee hier enkel en alleen heb besteld omdat warme dranken het enigste zijn waarvan ik kan beginnen blèten.  Ik ben nu éénmaal nie bepaald het gevoelige type dat zich met van dien emo-shit bezighoudt.  Omdat het een match was om van te blèten heb ik mij dan maar nen thee besteld.  Jongens, jongens, wat een bende janetten was mij dat daar op da plein vandaag.  Nikske enthousiasme, nikske beleving … een heel verschil met de vorige matchen. 
Nen off-day ??  Off-day mijn gat ja !  Als er bij De Woody’s, mijn mini-voetbalploeg die in Gent elken tegenstander opeet, één of andere malloot durft te zeggen dat hij nen off-day had, dan geef ik die ne stamp in zijn sjokkedeizen dat hij met zijn klieken en zijn klakken tegen het belfort hangt.  Het enige lichtpuntje dat ik vandaag bij Dajuinklutsers heb gezien was die spits.  Die gast had aan het kleinste gaatje genoeg om hem er vandaag in te krijgen.  Halleluja voor die kerel zijn lief.  Als hij elke keer als hij die achterwaarts in de poes naait zulke rake schoten bovenhaalt, zal ze nie weten wat haar overkomt.  Volgende maandag ben ik zeker opnieuw op post maar hopelijk verschijt ik daar dan nie opnieuw mijnen tijd gelijk vandaag.”  Terwijl hij een Marlboro light opstak, verliet Herman de persruimte en dook de nacht in.

Net zoals vorige week stond er voor Dajuinrupsen opnieuw een derby met de nodige spankracht op het programma.  Deze keer diende MVC Molenberg, aka Den Ouden Molenberg, van antwoord te worden gediend.  Hiervoor werd Nico speciaal als joker van dienst opgetrommeld.

Molenberg startte buiten alle verwachtingen vrij snedig aan de wedstrijd en reeds in de aanvangsminuten wist de bezoekende doelman met een mooi “puntertje” de score te openen in het voordeel van MVC Molenberg : 0-1.  Dajuinrupsen was een beetje van slag door dit vroeg tegendoelpunt en kwam niet echt tot goed voetbal.  Dit was natuurlijk een kolfje naar de hand van MVC dat gretig op zoek ging naar de 0-2 waarin ze ook lukten.  Dajuinrupsen was nu echt wakker en stak gelukkig een tandje bij.  Via een vlotte ééntijdscombinatie werd Sven vrijgespeeld voor het doel van de tegenstander en stond het snel terug 1-2.  Opnieuw liet Dajuinrupsen zich echter in slaap wiegen door de tegenstander en toen deze een vrije trap, na een lobje nota bene, tot 2 keer toe mochten op doel besluiten was het dan ook 1-3 bij het einde van het eerste speelkwartier.

Gemotiveerd maar met het nodige besef dat het nog een loodzware opdracht zou worden, begon Dajuinupsen aan de 2^de periode.  De aftrap was nog maar net gegeven of via een afgeweken schot verdween de bal over de doellijn : goed voor de 1^ste strafcorner van MVC.  De bezoekers misten echter deze opgelegde kans om de voorsprong verder uit te diepen en dit was het sein voor Dajuinrupsen om alles op alles te zetten om de achterstand op te halen.  Halfweg deze periode werd Bart langs de rechterkant in het straatje gestuurd en met een onhoudbaar schot in de korte hoek trapte hij de 2-3 binnen.  Onmiddellijk daarna werd Kurt op rechts door Bart vrijgespeeld en na een leuke schijnbeweging stond het 3-3.  Met deze stand werd dan ook terecht van speelhelft gewisseld.

In het derde kwart begon de fysieke paraatheid van MVC af te botten en probeerde Dajuinrupsen hiervan ten volle te profiteren door het tempo hoog te houden en snel druk te zetten op de speler in balbezit.  Dit leidde vaak tot balverlies en slechte passes waardoor Dajuinrupsen het meeste balbezit had.  Tijdens één van deze intercepties speelde Sven de bal snel in de loop van Vincent die de bal mooi in de korte hoek deponeerde : 4-3 en Dajuinrupsen voor het eerst op voorsprong.  MVC liet de moed echter niet zakken en enkele minuten later was het alweer gelijk.  In een warrige fase voor het doel van de thuisgoalie kon één van de bezoekers op doel trappen en verdween de bal via de paal tegen het net : 4-4 en alles te herdoen.  Dit was echter zonder Bart gerekend die nog eens op avontuur trok en na een individuele actie Dajuinrupsen opnieuw op voorsprong bracht : 5-4.  Dajuinrupsen ging voor het eerst in deze wedstrijd met een voorsprong de pauze in.

Het laatste kwartier startte spannend : de eerste aanval van MVC Molenberg in de laatste spelperiode was meteen goed voor een nieuwe strafcorner.  Dit maal misten de spelers niet en zo brachten zij de score alweer gelijk : 5-5.  Beide ploegen speelden nu meer met het idee om geen doelpunt meer binnen te krijgen dan om voluit voor het winnende doelpunt te gaan.  Een vijftal minuten voor affluiten sloeg de vlam dan opnieuw in de pan.  Bart haalde verschroeiend hard uit en zijn schot verdween via de arm van de doelman tegen paal en lat en kwam zo weer het veld ingebotst.  Donny was echter attent en fel gevolgd en met veel enthousiasme werkte hij de reboud, en ook een beetje de doelman van de tegenstander, in doel : 6-5.  Voor de spelers van MVC was de scheidsrechter kop van jut omdat hij dit doelpunt goedkeurde.  Dit was voor hun het sein om ook op het gemoed van de scheids te spelen en bij elk contact volgde dan ook een jammerklacht van jewelste.  In de allerlaatste minuut van de wedstrijd krijgt MVC een vrije trap, maar de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat hier “hands” werd gemaakt in het strafschopgebied en er eigenlijk een penalty diende gefloten te worden.  Deze vrije trap week af op de muur en kwam in de voeten van Vincent.  Deze aarzelde niet en trapte vanop zijn eigen helft de 7-5 eindstand op het bord.

Na afloop van de wedstrijd repte iedereen zich naar de perszaal om de commentaar van huisanalyst Brusselmans te aanhoren.  Herman stak direct van wal : "Leuke partij die mij eigenlijk tot mijn eigen grote verbazing van begin tot eind heeft kunnen boeien.  Het enige wat mij een beetje mijn kloten begost uit te hangen was het lage tempo.  Het was precies een bende lamme tamme klooten.  Hetgeen mij nog het meeste van al ergerde was da onnozel en irritant fluitje dat die wijven die op de tribune zaten elke keer lieten horen toen die gasten van Dajuinklutsers een goal maakten.  Wat een kutgeluid.  Bleek da een anti-verkrachtingsfluitje of alarm tegen aanranders te zijn.  Ge zou godverdomme voor minder die trut anaal verkrachten met ne cactus als ze da alarm aanzet.  Lien Van De Kelder denkt er nog nie aan om zo een fluitje boven te halen als ik haar mijn roede laat berijden.  Ze weet natuurlijk dat ik haar dan direct inruil voor Evy Gruyaert.  Maar soit, ik was de match aan het analyseren.  Hetgeen mij het meest verbaasde waren die calamiteiten die die ouwe mannen in het laatste kwartier bovenhaalden.  Roepen, vallen, duwen, schoppen, ...  Ik begin al een beetje te snappen waar die mannen hunne ploegnaam van MVC Mongolenberg vandaan hebben gehaald, als ge die gasten bezig zag.  Maar ik moet zeggen dat ik mij de laatste weken redelijk goe amuseer tijdens die matchkes en hopelijk kunnen ze mij de volgende weken ook bekoren.  Hopelijk doet volgende keer die Griek "Lachtis" terug mee, daar heb ik geweldig veel sympathie voor."  Dit gezegd zijnde verliet Herman onder luid applaus de zaal en dook met één of andere plaatselijke schone het nachtleven in.

Vorige vrijdag stond de grote derby op het programma tussen Dajuinrupsen en Klingse Ratten.  Het beloofde een spannende wedstrijd te worden tussen de ongeslagen competitieleider en Dajuinrupsen.

Vanaf het eerste fluitsignaal stonden alle zenuwen strak gespannen en werd er gespeeld met het mes tussen de tanden.  Klingse Ratten trok van bij de aftrap het initiatief naar zich toe en was steeds dreigend aanwezig op de helft van Dajuinrupsen.  Veel doelgevaar leverde dit aanvankelijk niet op aangezien de thuisploeg de ruimtes klein hield en de tegenstander belette om snel uit te breken.  Na enkele wilde tussenkomsten in een gevecht om de bal kreeg Klingse Ratten een vrije trap op een niet onaardige plaats.  De bal verdween ongelukkig via de muur door de benen van de thuisgoalie in doel : 0-1.

Tijdens het tweede kwart van de wedstrijd kwam Dajuinrupsen beter en beter in de match en kon het enkele mogelijkheden forceren waarbij de keeper van Klingse Ratten gepast tussenbeide moest komen.  Tijdens één van deze interventies verhinderde hij Jeroen de vrije doorgang naar het lege doel.  Prompt werd hij dan ook door de scheidsrechter op een geel karton getrakteerd.  Na enkele minuten legde Dajuinrupsen dan een mooie combinatie op de vloer waarbij Gert werd vrijgespeeld aan de linkerkant.  Met een droge knal in de korte hoek liet hij de Ratten-keeper kansloos : 1-1 en alles te herdoen.  Net voor de thee kreeg Klingse Ratten opnieuw een vrije trap, die na een ingestudeerd nummertje, aan de 2de paal werd binnengewerkt : 1-2.

Ook in de 3de periode ging het spel goed op en neer en waren beide ploegen aan elkaar gewaagd.  Beide ploegen gingen echter voor de overwinning en dat bleek ook uit het, bij momenten, bitsige spel.  De fouten en gele kaarten stapelden zich op langs beide kanten en de scheids had het bij momenten niet makkelijk.  Klingse Ratten kreeg in de loop van dit speelkwartier hun strafcorner en liet deze kans om de score verder uit te diepen niet liggen : 1-3.  Onmiddellijk hierna pakte de keeper van Dajuinrupsen uit met een even spectaculaire dan miraculeuze redding uit en hield zo de achterstand voor zijn team beperkt tot 2 doelpunten.  Dajuinrupsen reageerde onmiddellijk en na een snelle aanval via Sven en Jeroen (aka Koller en Radzinski) werd het 2-3.

Tijdens het laatste kwart zette Dajuinrupsen alles op alles om de stand toch nog in evenwicht te trekken.  En het moet gezegd, tijdens deze laatst spelperiode drukte ze de tegenstander met de rug tegen de eigen goal.  Echte uitgespeelde kansen kwamen er niet meer maar mede dankzij enkele afgeweken schoten, die in corner verdwenen, lukte het Dajuinrupsen toch nog om via Jeroen hun strafcorner te netten en zo de uiteindelijk billijke 3-3 eindstand op het bord te zetten.

Na afloop was dan ook iedereen razend benieuwd naar de analyse van de immer kritische Herman Brusselmans.  Met een grote, gelukzalige glimlach betrad Herman dan ook de volgelopen perszaal. “Eindelijk heb ik nog eens een match gezien zoals ik ze graag zie.  Inzet, stampen, schoppen, duwen, trekken.  Ik had precies nen déja-vu naar die keer toen Evy Gruyaert voor den eerste keer mijn roede bereed.  Zij had toen ook het gevoel dat ze op ne mechanische stier zat.  Ze kon niet stilzitten en krulde naar alle kanten.  Beter kan ik het gevoel nie omschrijven dat ik had toen ik op de tribune deze wedstrijd aan het bekijken was.  Om nog maar te zwijgen van al die lekkere wijven die zo geil als boter werden van de intensiteit die rond die match hing.  Ik denk dat ik hier nog een dikke week nie goe van zal zijn.  Lien, Evy en vooral ons Tanja zullen de eerste dagen nen andere luiter moeten zoeken om hun poes te naaien zenne.  Fantastisch ook hoe dat die Dajuinprutsen bij elken achterstand toch nog de moed hadden om terug te komen in de wedstrijd.  Het resultaat van deze match leek wel een erezaak.  Het was dan ook den bond van d’oude van dagen tegen de piepkuikens.  Alle twee de ploegen leken de andere ploeg wel te willen laten zien hoe minivoetbal moet worden gespeeld.  Het leek wel alsof mijn ploegske The Woody’s voetballes gaf aan Real De Rakkertjes, een bende losers uit Gent.  Voilà, ik denk dat ik genoeg geleuterd heb over de voetbal, ik vind het hoog tijd om mijne slokdarm zijn dagelijkse portie wodka te geven.”  Met die woorden beëindigde Brusselmans zijn betoog en vertrok richting cafetaria om daar de plaatselijke barmoeder met een sloense blik en een gesigneerde kopie van “Het Mooie Kotsende Meisje” te verleiden tot een gratis wodka.

Afgelopen vrijdagavond maakte Dajuinrupsen de verplaatsing naar Antwerpen om de zure nederlaag van vorige week door te kunnen spoelen met een nieuwe overwinning.  Tegenstander van dienst was het verdienstelijke MVB Kiel dat vorige week een leuke uitzege liet optekenen tegen Den Blinker.

Van bij de aftrap van de eerste periode nam Dajuinrupsen het spel in handen.  Al na enkele minuten wist Jeroen na een knappe combinatie waarbij alle spelers van Dajuinrupsen betrokken waren, de score te openen : 0-1.  De bezoekers lieten het hier niet bij en net voor het einde van dit kwart forceerde Dajuinrupsen al hun eerste strafcorner die door Jeroen, min of meer in samenwerking met Bert, perfect werd afgerond : 0-2.

Kiel leek niet echt bij machte om de forcing te voeren en kon enkel een beetje steriele druk uitoefenen voor het doel van de bezoekers.  Halfweg het 2de kwartier was het dan toch prijs voor Kiel toen een, licht afgeweken schot, pardoes in doel verdween.  Het was wel duidelijk dat de bezoekende goalie hier een inschattingsfout maakte en zo de thuisploeg opnieuw in de match bracht : 1-2.  Onmiddellijk hierna trachtte hij echter zijn fout recht te zetten en kwam hij enkele malen gepast tussenbeide en belette zo Kiel om de achterstand ongedaan te maken.  Dajuinrupsen counterde ondertussen dat het een lieve lust was en op één van die counters kon Sven de bal netten en zo de verdiende 1-3 ruststand op het bord zetten.

De 3de periode was een weergave van de vorige twee.  Dajuinrupsen steeds gevaarlijk op de counter terwijl Kiel probeerde om de sterke bezoekende defensie te ontwrichten.  Opnieuw was het Sven die Dajuinrupsen verder liet uitlopen naar 1-4 en via een 2de strafcorner, met dezelfde protagonisten als eerder, werd het zelfs 1-5.  Ook Kiel kreeg een kans om via een lobje-en-kopje te scoren en ook zij faalden niet : 2-5.  Net voor affluiten van het 3de kwart profiteerde Bert van een domme spelhervatting van Kiel om zo de tussenstand op 2-6 te brengen.

In het laatste spelkwartier beperkte Dajuinrupsen zich tot consolidatie van de voorsprong en trachtte zo lang mogelijk de bal in de ploeg te houden.  Kiel van zijn kant kon niet echt een vuist meer maken.  Zij kwamen dan ook niet verder meer dan enkele afstandschoten die door de verdediging onschadelijk werden gemaakt.  Het resultaat hiervan was wel dat ook Kiel nog een 2de strafcorner mocht nemen en ook nu misten zij niet.  3-6 was dan ook een logische eindstand. 

Dajuinrupsen is nu een weekje vrij zodat de voorbereiding van de topper tegen, de nog ongeslagen, Klingse Ratten optimaal kan verlopen.

Na het laatste fluitsignaal haastte onze man ter plaatse zich naar de cafetaria waar achteraan een hoekje was ingericht als perszaal om de analyse van Herman Brusselmans te kunnen optekenen.  Na het nuttigen van een Wodka-limoen stak Herman direct van wal.  "Ik ben toch wel content dat ik vanuit het fantastische Gent naar deze kutstad ben gekomen want ik heb vandaag een ploeg op het veld zien staan ... allé 5 spelers toch ... die de juiste spirit had.  Alhoewel ik ook moet zeggen dat Antwerpen de thuisstad is van Lien Van De Kelder ook veel te maken had met het feit dat ik hier ben.  Spijtig genoeg heb ik haar 2 memmen nie kunnen terugvinden hier in da Hol van Pluto.  De match dan : ik moet zeggen dat de meeste spelers mij vandaag wel hebben overtuigd met hunnen inzet en geleverde spel.  Al moet ik ook zeggen dat die keeper er weer lief uitzag bij die eerste tegengoal.  Voor mij leek het alsof die gast de reactiesnelheid van ne schilpad met 2 geamputeerde achterpoten had.  Hoe kunt ge daar zo staan slapen in die goal.  Als mijne keeper van de Woody's, Wim De Coninck, zo zou staan keepen dan gaf ik die ne ferme stamp onder zijn kloten dat hij tot in Roeselare zou vliegen.  Dan kan hij daar met de rest van die ploeg verder slapen.  Onwaarschijnlijk !!!  Als ik op die manier Evy Gruyaert achterwaarts in de poes zou naaien ... daar zou veel volk naar komen kijken.  Wat mij verder ook nog is opgevallen was de lamlendigheid van die spits.  Vechten dat die kerel moet doen met dien bal als die voor zijn voeten komt, jongens toch.  Misschien moet hij maar eens ne keer komen kijken als Lien met mijn ballen zit te spelen, zodat hij ziet dat het ook op een verfijnde manier kan.  Gelukkig zat Sylvie Ricour ook in de tribune, hoewel ik haar bijna niet herkend had met da zwart balksken voor haar ogen.  Maar geen enkele geile slet is onherkenbaar voor mij.  Zij heeft mij dan ne keer getoond hoe die foto's uit den Humo met haren baas Koekelberg tot stand zijn gekomen.  Tijdens het derde kwartier van da matchken heeft zij daar mijnen tutter ne keer in haren bek genomen dat het gene naam had.  Volgens mij dacht ze dat het ne lolly van Chubba Chubs was die na een tijdje zuigen van kleur zou veranderen.  Ge zou voor minder bij de polies gaan ..."  Dit gezegd zijnde weigerde Herman nog in te gaan op enkele vragen en verliet samen met Sylvie Ricour de zaal.

Vrijdagavond traden de spelers van Dajuinrupsen al voor de 4de keer dit seizoen in de arena tegen Keukens Van Der Aa.  De vorige 3 wedstrijden werden winnend afgesloten waardoor de zenuwen bij de supporters hoog gespannen waren.

Van bij het eerste fluitsignaal van de eerste periode nam Keukens Van Der Aa het spel in handen en Dajuinrupsen werd teruggedrongen tot voor hun eigen doel.  Veel kansen leverde dit echter niet op vanwege de korte mandekking en de goede organisatie van Dajuinrupsen.  Geleidelijk aan herstelde Dajuinrupsen het evenwicht en via enkele schoten op doel werd ook de thuisgoalie enkele keren op de proef gesteld.  Scoren was echter geen van beide ploegen hun deel waardoor de beginstand op het scorebord bleef staan.

Meer overwicht van Dajuinrupsen tijdens het tweede kwartier.  Echter konden wij geen echt uitgespeelde kansen noteren.  Enkele afstandschoten werden door de stug verdedigende Van Der Aa-spelers in corner verwerkt waardoor Dajuinrupsen halfweg deze periode een strafcorner mocht nemen.  De bal werd opgewipt door Bert, maar Jeroen wist niet te scoren en de, toch wel verdiende, voorsprong op het bord te zetten.  In de laatste minuut van deze spelperiode kreeg Van Der Aa een vrije trap die ze snel namen : de bezoekers waren nog niet georganiseerd en het stond 1-0 op slag van rust.

Na het wisselen van speelhelft zagen de toeschouwers hetzelfde spelbeeld : steriele druk van Dajuinrupsen dat via schoten vanop afstand enkele corners kon forceren.  Ook Sven, Jeroen en Gert kregen in deze periode een opgelegde kans toen ze alleen voor de doelman verschenen, maar geen enkele mogelijkheid werd benut.  Op een schaarse tegenaanval kon Keukens Van Der Aa de score uitdiepen tot 2-0 via een gekruist schot in de verste hoek.  Toen achtte Bart zijn moment gekomen : hij nam een schot van Jeroen, dat via de doelpaal opnieuw in het spel belandde, aan met rechts en werkte enig mooi af met links in de korte hoek : 2-1 was de tussenstand bij het ingaan van het laatste kwartier.

Vol overgave en het besef dat alles nog mogelijk was, vatte Dajuinrupsen deze periode aan.  Na enkele minuten kreeg Dajuinrupsen opnieuw de kans om vanop strafcorner te scoren.  Deze keer werd de bal gelobd door Gert maar opnieuw wist Jeroen het net niet te vinden.  Echter was het weer Van Der Aa die vanuit het niets wisten te scoren.  Een schot door de benen van Bart verdween in de verste hoek en alles was opnieuw te herdoen voor Dajuinrupsen : 3-1.  De bezoekers, van geen kleintje vervaard, lieten het hier niet bij en zetten onmiddellijk druk op de thuisdoelman.  Deze kon, bij een warrige fase voor doel, niet anders dan Sven foutief te stoppen.  De scheidsrechter aarzelde niet en wees gedecideerd naar de stip.  Jeroen liet deze kans niet onbenut en zo was de aansluitingstreffer opnieuw een feit : 3-2.  Hier bleef het echter bij.  Geen onaardige partij van Dajuinrupsen dat ook nog Ronald en Vincent met blessures moest missen.  Al bij al een goede competitiestart die volgende week op het Kiel waarschijnlijk een positief gevolg krijgt.

Na afloop van de wedstrijd was het dringen geblazen in de persruimte waar Herman Brusselmans voor ons de wedstrijd analyseerde.

Herman begon met zich te excuseren voor het feit dat hij pas deze wedstrijd voor de eerste keer van de partij was.  "Nen dikke sorry naar al mijn fans, en als Vlaanderens beste schrijver en top-voetbalanalist heb ik er wel een paar, dat ik nu pas de eerste analyse kan doen.  Als die prutsers van het bestuur van Dajuinrupsen zo nie op hun geld zouden zitten, had ik al sneller tot een akkoord kunnen komen.  Ze gaan toch nie denken dat ik voor nen appel en ei mijn altijd correcte mening ga geven.  Boter bij de vis is mijn motto en gelukkig hebben die gierigaards da ook ingezien.  Door die vertragingen heb ik wel nog een paar weken extra achter de lekkere wijven kunnen lopen.  Mijnen telefoon, maar ook mijn roede stonden de laatsten tijd roodgloeiend door Evi Gruyaert en Lien Van De Kelder.  Die twee troela's zijn echt twee adepten van het gezegde "Herman geeft maar neemt vooral".  Ja, dit gezegd zijnde, over tot de orde van de dag : de match.  Het is geleden van de naaidoos van mijn vrouw, Tanja De Metsenaere, dat ik nog zo een "gesloten spel" heb gezien.  Werkelijk geen openingen, en God weet dat ons Tanja er meerdere heeft waar ik mij te pas en te onpas inwring, waren er te bespeuren.  Stilliggende fasen zouden dan volgens mij wel het verschil maken en zo is het ook uitgekomen.  Een snel genomen vrije trap waarbij Dajuinklutsers als een koe naar ne voorbijrijdende trein stonden te kijken brak de wedstrijd open.  Nadien nog 2 stilliggende fasen die van groot belang waren voor het verloop van de match : 2 strafcorners door een olijk duo dat door mijn goede vriend Uderzo zou kunnen bedacht zijn : Lobnix en Scoornix.  Geen moment laten deze twee nixnutten onbenut om iedereen te wijzen op hun geweldige strafcornercapaciteiten.  Als ge zoveel praat hebt naast het plein dan moet ge het wel bewijzen op het veld ook natuurlijk.  En als er één iemand zijn mening mag geven over stilliggende fasen zal ik het wel zijn.  Wanneer ik samen met één of andere naaidoos aant smossen ben is er van stilliggen nie veel sprake.  Die wijven krullen alle kanten op zodat ik met mijne losse medewerker overal naartoe kan.  Nie echt een match voor mij, ik hou meer van actie en daar heb ik dan zelf maar voor gezorgd.  Ik heb eens schalks geloensd naar een lekker wijf op de tribune waardoor ik haar flamoes al door haar broek zag beginnen trillen.  Een paar minuten later was ze al in een donker hoekje aan mijnen tutter aant zuigen waarna ik haar nog eens achterwaarts in de poes heb genaaid terwijl de match in een definitieve plooi werd gelegd met de 3-1.  Hopelijk zie ik volgende week meer aanvallend voetbal in Antwerpen zodat ik mijn aandacht bij de wedstrijd kan houden en mijn gedachten nie afdwalen naar Evi of Lien."  Daarna verliet Herman onder escorte van enkele groupies de zaal en verdween in de nacht.

Vrijdagavond trokken Dajuinrupsen voor de laatste competitiewedstrijd naar de grote stad om het op te nemen tegen Kiel.

Na de vlotte en ruime overwinning van vorige week had Dajuinrupsen er vertrouwen in om deze klip ook nog positief te kunnen ronden.

In het eerste kwart van de wedstrijd trachtte Dajuinrupsen hun beproefde tactiek opnieuw te gebruiken : hoog verdedigen en snel storen op de man in balbezit.  De thuisploeg wist hierop in eerste instantie geen antwoord te verzinnen en beperkte zich dan ook via lange afstandschoten gezien de ruimte die er lag achter de bezoekende doelman.  Halfweg de eerste periode wist Kiel dan toch, na balverlies van Dajuinrupsen, de score te openen : 1-0.  Net voor affluiten van deze periode werd Ronald door de thuisdefensie foutief gestopt in de backlijn en Sven zette de penalty feilloos om : 1-1.

In de tweede speelperiode kreeg Kiel al snel hun strafcorner die ze perfect afrondden : 2-1 en Dajuinrupsen alweer op achtervolgen aangewezen.  Toch lieten ze hun kopje niet hangen (iets waar Herman Brusselmans trouwens een hekel aan heeft ... kopjes die hangen) en via een mooie collectieve aanval wist Donny de gelijkmaker aan te tekenen : 2-2.  Net voor de kampwissel kon Kiel dan toch nog gaan rusten met een voorsprong nadat een afgeweken schot via de schoen van de bezoekende goalie in doel verdween.

Extra gemotiveerd om de nieuwe achterstand ongedaan te maken, kwam Dajuinrupsen opnieuw op het terrein in het derde kwartier.  Opnieuw was het Sven die, na een heerlijke doorsteekpass van Kristof, de gelijkmaker kon netten : 3-3.  Een doorsteekballetje kon ook de plaatselijke kapitein Spencer Sparrow wel smaken, en op zijn beurt zette hij zijn ploegmaat alleen voor doel waardoor Dajuinrupsen opnieuw kon achtervolgen : 4-3.

Met nog 13 minuten competitievoetbal voor de boeg zette Dajuinrupsen dan ook in het laatste kwartier alles op alles om dit seizoen in schoonheid te kunnen afsluiten.  Enkele minuten later wist Bert geknoei in de thuisdefensie af te straffen en zo de verdiende gelijkmaker op het bord te zetten : 4-4.  Onmiddellijk daarna rondde Kristof een samenspel met Kurt R. schitterend af en voor de eerste keer in deze wedstrijd nam Dajuinrupsen de leiding : 4-5.  Kiel gaf zich echter niet gewonnen en ook zij wisten nog éénmaal te scoren waardoor de stand opnieuw gelijk werd getrokken : 5-5.  Met nog enkele minuten te spelen ging Dajuinrupsen nu nadrukkelijk op zoek naar hun strafcorner om zo de zege veilig te kunnen stellen.  In de allerlaatste minuut zette Kristof dan de bal voor doel vanop de achterlijn.  De thuisverdediging miskeek zich volledig op deze bal en aan de tweede paal was Kurt R. goed gevolgd om zo de verdiende eindstand op het bord te zetten : 5-6.

Met een blij gevoel verlieten Dajuinrupsen het terrein en deze mini-jaargang.  Ze kunnen zich nu voorbereiden op de Klingse Nacompetitie en de Lentebeker in Sint-Gillis-Waas.  Beide competities worden zowat algemeen beschouwd als het equivalent van de play-offs in het Amerikaanse basketball. 

Vol verwachting haastte onze man ter plaatse zich na de wedstrijd naar de persconferentie voor de analyse van huiscriticus Herman Brusselmans.  Groot was echter zijn verbazing toen deze ook zijn opwachting maakte aan de microfoon.  Al snel bleek dat hij deze nacht had overnacht bij generatiegenoot Tom Lanoye die hem gisteren had uitgenodigd voor een boekvoorstelling van Lien Van De Kelder.  Zij stelde gisteren in de bourlaschouwburg haar autobiografische roman voor getiteld : "24 Jaar In De Kelder Bij Pa Fritzl".  Brusselmans nam meteen het woord en opende de persconferentie als volgt : "Om alle misverstanden te vermijden ... ik heb deze nacht wel degelijk in een ander bed geslapen dan dat van Tom hé !  Ik ben een volbloed hetero en heb het nie zo voor die vieze nichten hun manieren.  Ik ben meer een liefhebber van een lekker natte flamoes in plaats van Prins Van Den Donkeren Tunnel te spelen.  Gelukkig is Tom ne goeie schrijver want anders had hij nie eens het genoegen gehad om mij te leren kennen.  Maar allé ... genoeg geluld ... de match nu.  Ik had gehoopt dat Dajuinprutsers voor de laatste keer nog eens met een knalprestatie zouden uitpakken maar da viel eigenlijk ferm tegen.  Het is wel te begrijpen natuurlijk aangezien een paar van die Dajuinklutsers nie meer van de jongste zijn.  Maar allé ... al bij al hebben ze wel een vrij goed seizoen gespeeld.   De match vandaag ging goe op en neer.  Gelukkig waren er vandaag weinig wijven die op de tribune zaten waardoor ik mijn aandacht bij de match kon houden.  Er was eingelijk maar één flamoes waarnaar ik mijn gedachten soms eens kon laten afdwalen.  Een bij momenten welgekomen moment moet ik zeggen na ne nacht in hetzelfde huis met Tom Lanoye.  Verder ga ik er vandaag nie te veel woorden meer aan vuil maken aangezien de voorzitter van Dajuinrupsen mij gevraagd heeft om volgende week een round-up te geven van het hele seizoen.  Ik zal er mij eens een weekje mee amuseren en mij dan ies volledig laten gaan.  Ik denk dat ik gewoon alle spelers ne keer afzonderlijk zal overlopen en beoordelen."

Vrijdagavond namen Dajuinrupsen na een rustpauze van 1 maand het op tegen rechtstreekse concurrent Ansco.

Wat een galavoorstelling in de nieuwe uitrusting moest worden, werd een afslachting van jewelste.   Vol goede moed werd de wedstrijd aangevat met de beproefde tactiek : snel druk zetten op de keeper met 3 spelers en zo trachten snel in balbezit te komen.  De tegenstander ging hiermee echter zeer goed om en wist telkens een vrijstaande speler te bereiken.  Tevens werd er door Dajuinrupsen vaak balverlies geleden op cruciale momenten en plaatsen.  Het gevolg liet zich dan ook raden : 0-6 na het eerste kwart.

In de 2de periode ging het spel meer op en neer en werden de verhoudingen een beetje meer gelijkgetrokken.  Dajuinrupsen wist 2 keer te scoren via Kurt en Ronald, maar Ansco trof ook 3 keer raak : 2-9 bij de koffie.

Wedstrijd gespeeld met andere woorden en bij Dajuinrupsen wilde het dan ook niet echt meer vlotten.  Mede door een dosis pech bij de afwerking en het effectieve aanvalsspel van de tegenstander werd er in het derde kwart enkel door Ansco gescoord : 2-12.

Tijdens de laatste periode van deze toch wel sportieve wedstrijd raapte Dajuinrupsen al hun moed bij elkaar om de achterstand toch een beetje te verkleinen en aanvankelijk leken ze daar ook in te lukken.  Sven en Donny konden nog milderen tot 4-12, maar daarna nam opnieuw Ansco, met een formidabele Glenn Audenaert in de rangen, het voortouw en liet de netten nog 3 keer trillen.  4-15 was dan ook de ontluisterende eindstand.

Benieuwd naar de reactie van vaste commentator Herman Brusselmans repte onze man ter plaatse zich na de wedstrijd naar de persconferentie.  Een zichtbaar getormenteerde Brusselmans was niet mals voor zijn ploeg en liet volgende reactie optekenen : "Een echte schande is eigenlijk nog een compliment voor deze prestatie.  Vooraf was mij verteld dat er een galamatch zou worden gespeeld ter inhuldiging van de nieuwe tenuekes !  Ik denk dat ze samen met ulder oude truitjes ook hun enthousiasme en winnaarsinstelling thuis hebben gelaten.  Wat een bende losers was me da !  Tegenwoordig is er een tv-programma "FC Nerds", awel ik dacht dat ik daar in beland was, maar dan met 7 jeanetten in plaats van met 2.  Zoals er door Dajuinklutsers vandaag gespeeld werd, vermoed ik dat er enkele spelers waren die geen voetbalschoenen maar Spice-Girlsschoenen aanhadden.  Het was duidelijk dat ze een hele maand gene fuck hadden uitgestoken.  In plaats van wa bezig te blijven, denk ik dat ze alleen maar met hun tamme kloten in uldere zetel hebben gelegen en met de flamoes van ulder wijf hebben gespeeld.  Trouwens ... van flamoezen gesproken ... da was na een maand van geheelonthouding ook gene vette zenne !  Die spelerswijven hun doos stond volgens mij nog droger dan pakweg Wesley Sonck bij Club Brugge.  Ik had verwacht nog eens aan mijn trekken te kunnen komen, maar ik zal nie anders kunnen dan mijn nieuwe beste vriendin Saskia De Coster te bellen om haar eens achterwaarts in de poes te naaien, waarna ik het laatste hoofdstuk van mijn nieuwe bestseller "Poezewoefnaaier" kan schrijven.